Οία: πού να μείνετε

Οδηγός: Οία

Ένα χωριό που το έχτισαν οι καπεταναίοι

Παλιότερα ήταν γνωστή και ως Πάνω Μεριά. Η ακμή της ήρθε στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα, όταν ο ιστιοφόρος στόλος της εμπορευόταν σε όλη την Ανατολική Μεσόγειο· γύρω στο 1890 είχε περίπου 2.500 κατοίκους και 130 ιστιοφόρα. Οι καπεταναίοι έχτισαν διώροφα αρχοντικά στην κορυφογραμμή, ενώ πιο κάτω τα σπίτια σκάφτηκαν στην ηφαιστειακή πέτρα. Τα ατμόπλοια, η μετανάστευση και ο σεισμός του 1956 άδειασαν το χωριό, που ξαναζωντάνεψε με τον τουρισμό.

Αυτή τη ναυτική ιστορία, κοινή με άλλα νησιά των Κυκλάδων, τη διηγείται το Ναυτικό Μουσείο, σε καπετανόσπιτο του χωριού, με συλλογή που ξεκίνησε το 1951 ένας ντόπιος καπετάνιος. Στο ψηλότερο σημείο, τα ερείπια του βενετσιάνικου κάστρου, γνωστού ως Λόντζα ή κάστρο του Αγίου Νικολάου, ήταν άλλοτε βίγλα προς το πέλαγος. Στη δημοτική ενότητα της Οίας ανήκει και η απέναντι Θηρασιά, το μικρό νησί που κλείνει την καλντέρα από τα δυτικά της Σαντορίνης.

Πού να μείνετε: καλντέρα, σκαλοπάτια, ηλιοβασίλεμα

Τα περισσότερα καταλύματα βρίσκονται στην πλευρά της καλντέρας, πολλά σε παλιά υπόσκαφα με θολωτά δωμάτια που μένουν δροσερά το καλοκαίρι, συχνά με ιδιωτική βεράντα ή μικρή πισίνα. Προσέξτε δύο πράγματα: τον προσανατολισμό, γιατί μόνο όσα κοιτάζουν δυτικά βλέπουν τον ήλιο να δύει, ενώ τα υπόλοιπα έχουν θέα στην καλντέρα και στο ηφαίστειο· και την πρόσβαση: ρωτήστε πόσα σκαλιά χωρίζουν τον πεζόδρομο από το δωμάτιο και αν υπάρχει βοήθεια για τις αποσκευές, γιατί για άτομα με κινητικές δυσκολίες ή γονείς με καρότσι η διαφορά είναι μεγάλη.

Η Οία είναι για όσους θέλουν να μείνουν, όχι απλώς να περάσουν: όταν φεύγουν οι επισκέπτες της ημέρας, το βράδυ είναι ήσυχο και τα μπαρ λίγα. Δεν βολεύει όμως ως βάση για όλο το νησί, γιατί απέχει από τις παραλίες του νότου και το λεωφορείο περνά πάντα από τα Φηρά· για κάτι πιο κεντρικό, κοιτάξτε τον Πύργο. Αν θέλετε ησυχία χωρίς καλντέρα, τα Φοινίκια, περίπου δέκα λεπτά με τα πόδια, έχουν πεζόδρομους, μεγαλύτερες αυλές, θέα στη θάλασσα και στα αμπέλια, και δικό τους ηλιοβασίλεμα.

Τι να δείτε και πότε

Ο κεντρικός πεζόδρομος, η οδός Νικολάου Νομικού, διασχίζει το χωριό στην κορυφογραμμή με γκαλερί, κοσμηματοπωλεία και κεραμικά. Πολλά στενά γύρω από τους γαλάζιους τρούλους και οι ταράτσες είναι ιδιωτικοί χώροι: μην ανεβαίνετε σε στέγες και φράχτες για φωτογραφίες. Για το ηλιοβασίλεμα στο κάστρο χρειάζεται να πάτε τουλάχιστον δύο ώρες νωρίτερα· πιο ήσυχη εναλλακτική είναι η ανατολή ή μια βόλτα νωρίς το πρωί. Ιούλιος και Αύγουστος είναι οι πιο γεμάτοι μήνες, ενώ από τα τέλη Απριλίου ως τον Ιούνιο και τον Σεπτέμβριο-Οκτώβριο ο κόσμος είναι λιγότερος.

Κάτω από το κάστρο ξεκινούν μερικές εκατοντάδες σκαλοπάτια προς το Αμμούδι, το μικρό λιμάνι με τις ψαροταβέρνες κάτω από τα κόκκινα βράχια. Αμμουδιά δεν υπάρχει: όσοι κολυμπούν βουτούν από τα βράχια πιο πέρα από την τελευταία ταβέρνα, και καλό είναι μόνο με ήρεμη θάλασσα. Τα σκαλιά δεν έχουν σκιά και είναι ανώμαλα, οπότε φορέστε κλειστά παπούτσια· στο λιμάνι κατεβαίνει και στενός δρόμος, για ταξί ή αυτοκίνητο. Νοτιότερα, ο Αρμένης, το άλλο παλιό λιμάνι της Οίας, ήταν κάποτε ναυπηγείο και σήμερα έχει καΐκια για εκδρομές και για τη Θηρασιά.

Πώς να φτάσετε και να κινηθείτε

Η Οία απέχει περίπου 17 χλμ. από το αεροδρόμιο και περίπου 20 χλμ. από το λιμάνι του Αθηνιού, οπότε με βαλίτσες ένα ταξί ή μια μεταφορά κλεισμένη από πριν είναι η πιο απλή λύση. Το λεωφορείο ΚΤΕΛ συνδέει την Οία μόνο με τα Φηρά και γεμίζει γρήγορα μετά το ηλιοβασίλεμα. Μέσα στο χωριό κινείστε μόνο με τα πόδια, και τα λίγα πάρκινγκ στις άκρες του γεμίζουν από νωρίς. Με καλή φυσική κατάσταση μπορείτε να έρθετε και περπατώντας από τα Φηρά, από το μονοπάτι της καλντέρας.